يكي از بزرگترين بحث ها در تأمين اعتبار مدارس دولتي ، تأمين بودجه از طريق ماليات هاي محلي يا ماليات هاي ايالتي است. براساس گزارش سال 2005 مركز ملي آمار آموزش ، دولت فدرال حدود 8.5٪ از بودجه سيستم مدارس دولتي را تأمين مي كند. اختلاف بين دولت هاي ايالتي و محلي به طور متوسط 48.7 درصد از ايالت ها و 42.8 درصد از منابع محلي است.
مدارس روستايي با نگراني هاي بودجه دست و پنجه نرم مي كنند. منابع بودجه ايالتي اغلب مناطق ثروتمندتر را ترجيح مي دهند. ايالت حداقل مبلغ مسطحي را تعيين مي كند كه براي آموزش كودك "كافي" تلقي مي شود براساس ارزش ارزيابي شده برابر ماليات بر املاك. اين مناطق با ثروت مالياتي بسيار بيشتر از مناطق ثروتمندتر برخوردار است. اين امر ، همراه با سابقه پرداخت كند در ايالت ، مناطق روستايي را براي جستجوي بودجه ترك مي كند. كمبود بودجه منجر به محدوديت منابع براي معلمان مي شود. منابعي كه مستقيماً به بودجه مربوط مي شوند ، دسترسي به اينترنت پرسرعت ، برنامه هاي يادگيري آنلاين و دوره هاي پيشرفته است. [103] اين منابع مي توانند فرصت هاي يادگيري دانش آموز را افزايش دهند ، اما اگر منطقه اي توانايي ارائه برنامه هاي خاص را نداشته باشد ، ممكن است در دسترس همه نباشد. يك مطالعه نشان داد كه مناطق مدارس در مناطقي كه با ساير مدارس دولتي رقابت كمتري دارند و يا هيچ رقابت ندارند ، در مناطق بزرگ و مناطقي كه ساكنان آنها در فقير يا تحصيلات كمتري هستند ، كارايي كمتري دارند. برخي از مدارس دولتي در حال آزمايش استخدام معلمان از كشورهاي در حال توسعه هستند تا كمبود معلم را برطرف كنند ، زيرا شهروندان ايالات متحده با مدارك دانشگاهي از حرفه اي كم درآمد و دور از دسترس دور مي شوند
مراكز غواصي