ساخت توري براي چسبيدن سودمند

در ابتدا بسكتبال با يك توپ فوتبال انجام مي شد. در آن زمان اين توپهاي گرد از "فوتبال اتحاديه" با مجموعه اي از بندها براي بسته شدن سوراخ مورد نياز براي قرار دادن مثانه بادي پس از چرخش قسمتهاي ديگر دوخته شده از پوشش توپ در خارج ساخته شده است. [ 7] [8] اين بندها مي توانند باعث عبور غير منتظره و دريبل شوند. [9] سرانجام يك روش ساخت توپ بدون توري ابداع شد و اين تغيير در بازي توسط نايسميت تاييد شد.

سايت بازي انفجار

(در حالي كه در فوتبال آمريكا ، ساخت توري براي چسبيدن سودمند بود و تا به امروز نيز باقي مانده است.) اولين توپهاي ساخته شده مخصوص بسكتبال قهوه اي بودند و فقط در اواخر دهه 1950 بود كه توني هينكل ، در جستجوي توپي بود كه براي بازيكنان و تماشاگران بيشتر ديده شود ، توپ نارنجي را كه اكنون مورد استفاده مشترك است ، معرفي كرد. دريبل بخشي از بازي اصلي نبود به جز "پاس گزاف گويي" به هم تيمي ها. پاس دادن توپ وسيله اصلي حركت توپ بود. دريبل سرانجام وارد شد اما به دليل شكل نامتقارن توپهاي اوليه محدود شد. [مشكوك - بحث كنيد] دريبل زدن در سال 1896 معمول بود ، و قاعده اي در برابر دريبل مضاعف تا سال 1898 بود. [10]
از سبدهاي هلو تا سال 1906 استفاده مي شد كه سرانجام حلقه هاي فلزي با تخته هاي پشتي جايگزين شدند. به زودي يك تغيير بيشتر ايجاد شد ، بنابراين توپ فقط از وسط عبور كرد. هر وقت شخصي توپ را در سبد قرار مي داد ، تيمش يك امتياز مي گرفت. هر تيمي كه بيشترين امتياز را كسب كند برنده بازي است. [11] اين سبدها در ابتدا به بالكن ميان طبقه زمين بازي ميخ ميخ شده بودند ، اما وقتي تماشاگران در بالكن شروع به دخالت در شوت مي كردند ، اين غير عملي بود. صفحه پشتي براي جلوگيري از اين تداخل معرفي شد. اين تأثير اضافي در اجازه دادن به عكس هاي برگشتي داشت. [12] خاطرات دست نويس نايسميت ، كه نوه او در اوايل سال 2006 كشف كرد ، نشان مي دهد كه او از بازي جديدي كه اختراع كرده بود ، كه شامل قوانين بازي كودكان به نام اردك روي سنگ است ، عصبي بود ، زيرا بسياري از آنها قبل از آن شكست خورده بودند.